Kiedy kobieta kończy
Świat przystaje w zachwycie
I zatrzymuje obrót spraw
Coś doskonałe pięknego
Wita swój pierwszy
Nadmorski świt
Kiedy kobieta kończy
Jęk wiatru z północy
Opływa drzewa na wydmach
Piasek sieje się przez sieć
Na włosy i uszy -
Oko wszechświata
Kiedy kobieta kończy
Czeka bochen chleba
I trzeba dzielić
To co się spłodziło
Na nieskończenie wiele
Okruchów pamięci
Jęk wiatru z północy
Opływa drzewa na wydmach
Piasek sieje się przez sieć
Na włosy i uszy -
Oko wszechświata
Kiedy kobieta kończy
Czeka bochen chleba
I trzeba dzielić
To co się spłodziło
Na nieskończenie wiele
Okruchów pamięci
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz