akt

w tym akcie ona płacze

poznała tysiąc smaków
rozdarła się na urojone części
nie będzie ich nigdy zbierać

rozwarte na oścież źrenice
widzą więcej niż twarz
zastygłą teraz w czekaniu

jeśli nie pchnie jego karty
wzniesie się niczym babilon
z wieżami naprzeciw

stoi na piasku z czasem w dłoni
kobieta silna i piękna
i właśnie w tym akcie płacze